Our mission is to inspire every person and company to enjoy a healthy lifestyle.
Our passion is to share experiences that help to reach healthy goals and a more balanced life.

Lichtpuntje

Wat een dag heb ik vandaag gehad… Als ik nu niet zo opgelucht zou zijn geweest dat hij voorbij is, dan zou ik uit pure frustratie in een enorme huilbui uitbarsten, met zo af en toe wat scheldwoorden ertussen die ik hier wellicht niet mag herhalen.

Het begon vanochtend al, toen de wekker op een of andere mysterieuze wijze niet afging (of zou ik hem tóch in een slaapdronken bui hebben uitgemept?) en dat ik wakker werd op het moment dat ik in feite reeds de deur uit had moeten stappen, maar nog wel de illusie had dat ik alles met een beetje haasten nog kon redden… Wat resulteerde in opeenvolgend een kop koffie die over de vloer ging, melk die overkookte en een dreumes die zo hard van de bank viel dat de buren drie blokken verderop hartelijk mochten meegenieten.

Vervolgens zette ik Lisa veel te laat af op school waarbij ik m’n schaamte over hoe ze eruitzag probeerde te negeren, gaf haar snel een zoen en probeerde ik haar te herinneren aan de zwemles van vanmiddag, zodat ze toch nog een beetje kan lachen.

Terug thuis probeerde ik wat werk te doen, maar Chantal bleef ontoostbaar. Met een deadline hijgend in m’n nek schraapte ik al m’n optimisme bij elkaar om haar te troosten, maar het mocht niet baten… Vervolgens werd ik beloond met een dosis braaksel en legde ik me neer bij het feit dat vandaag weinig werk zou worden verzet.

Bij het ophalen van Lisa bleek er hoofdluis geconstateerd te zijn op school; mijn nachtmerrie werd werkelijkheid en ik zag mezelf al uren lang kammen, wassen en stomen, om vervolgens alsnóg alle kleding en beddengoed in de vuilcontainer te mikken omdat ik alleen al jeuk krijg bij het idéé dat er wellicht beestjes in zouden kunnen wonen…

Als klap op de vuurpijl bleek mijn auto niet te willen starten zodra ik alles en iedereen er in geladen had om mij naar de Pellikaan te begeven voor de zwemles van Lisa. Mijn énige rustmomentje op deze vreselijke dag werd me nu ook genadeloos afgenomen!

Het enige lichtpuntje bleek te zijn dat ik zonder moeite of extra gedoe de zwemles kon afzeggen en verplaatsen naar de volgende dag. Eén telefoontje met wat toelichting over mijn dramatische dag bleek voldoende; dát noem ik nog eens service!

Was toch nog goed voor een hele lichte glimlach op mijn gezicht.

Sanne (36) is freelance journaliste en schrijfster, getrouwd met Martijn (40) en moeder van Lisa (3) en Chantal (0). Zij schrijft wekelijks een stukje over haar belevenissen als Zwemmoeder bij Club Pellikaan.